Szybki cash, czyli na skróty do dużych pieniędzy

Szybki cash

Tre Vänner Produktion AB, 2010

Premiera filmu Szybki cash odbyła się w 2010. W sierpniu tego roku odbędzie się premiera Szybki cash II, drugiej części planowanej trylogii filmowej opartej na trzech powieściach Jensa Lapidusa: Szybki cash, Zimna stal i Życie delux, stanowiących tzw. trylogię Stockholm Noir.

Biorąc pod uwagę datę premiery, dość późno obejrzałam część pierwszą ale zdążyłam jednak przed premierą „dwójki”. Film bardzo mi się podobał, więc „dwójkę” obejrzę zdecydowanie szybciej. Co prawda reżyser się zmienił, ale nie sądzę, żeby to zaszkodziło filmowi, o ile scenariusz będzie wierny powieściom Lapidusa.

Jens Lapidus to oryginalny pisarz, z zawodu prawnik, czynny zawodowo adwokat. Pisanie traktuje bardziej jako hobby niż zawód. Szybki cash, Zimna stal i Życie delux to opowieści o sztokholmskim półświatku. Z nowatorskich literacko powieści, którymi autor nieźle namieszał w środowisku ludzi pióra, zachwycił krytyków i czytelników, powstał świetny film, w niczym nie przypominający hollywodzkich, ani żadnych innych dość powszechnie dziś już znanych, szwedzkich produkcji kryminalnych. Nie ma tu żadnego alkoholizującego się i skłóconego z życiem policjanta, żadnego śledztwa po omacku ani żadnego nagłego przełomu w sprawie. Są za to ponad dwie godziny trójwątkowej opowieści o sztokholmskiej przestępczości zorganizowanej i życiu zblazowanej złotej młodzieży.

JW, ubogi, zdolny i naiwny do granic możliwości student prestiżowej szkoły handlowej, zakochany w dziewczynie z wyższych sfer musi za wszelką cenę zdobyć pieniądze, żeby dorównać poziomem życia swoim uczelnianym kolegom. Zaczyna dorabiać jako taksówkarz na czarno, a potem wplątuje się w narkotykowe interesy i porachunki gangów. Naiwnie wydaje mu się, że ma ciągle kontrolę nad swoim życiem i panuje nad sytuacją.

Jorge, latynoski kryminalista ucieka z więzienia. Zaplątany w interesy serbskiej mafii, postanawia jak najszybciej opuścić Szwecję. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem.

Mrado, zawodowy morderca, który musi nagle zająć się swoją kilkuletnią córką, postanawia zakończyć swoją „pracę” i wrócić do ojczyzny. Przed nim ostatnie zadanie: zabić Jorge. Los niespodziewanie połączy tych trzech, a finał tej historii nie będzie wesoły.

Szczególną uwagę zwróciłam na niepozorną zdawałoby się rólkę Lovisy, ośmioletniej córki Mrado, zagraną rewelacyjnie przez Leę Stojanow (na fotkach powyżej ze swoim filmowym tatą).

Wartka akcja, surowe dialogi i niemal dokumentalna forma przekazu to duże zalety tej ekranizacji.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *