Kiedy kiedyś skończy się życie

Jarosław Mikołajewski

Kiedy kiedyś czyli Kasia, Panjan i Pangór

Literacki Egmont, 2011, stron 32

Od jakiegoś czasu rzadziej piszę o książkach dla dzieci. Powodów jest kilka. Nie pracuję już w bibliotece, a córki nie wiadomo kiedy dorosły (nawet młodsza już za kilka dni opuści dom, wyjedzie do szkoły średniej i zamieszka w szkolnym internacie). Wnuków jeszcze się nie doczekałam, chociaż wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że to się wkrótce zmieni. Między innymi dlatego jeden ze spotkaniowych egzemplarzy Kiedy kiedyś czyli Kasia, Panjan i Pangór Jarosława Mikołajewskiego trafił do moich rąk i już w nich pozostanie. Przyznam się, że wcale nie zamierzałam tego na razie czytać. Nie mogłam się jednak powstrzymać, żeby nie obejrzeć dokładniej. Wyjątkowo pięknie i starannie wydana, w twardej, aksamitnej w dotyku oprawie. Jak się jednak do tej książki zajrzy, to nie można nie zacząć czytać. A jak się zacznie czytać, to czyta się do końca. Ukrzekająca opowieść o sprawach trudnych do oswojenia i zaakceptowania, czyli starości, umieraniu i śmierci. Trudno pogodzić się ze śmiercią, a najtrudniej, gdy odchodzi ktoś bliski. Nie jest też łatwo o tym rozmawiać, zwłaszcza z dzieckiem. Ta książka pomoże wszystkim. Dorosłym, jak rozmawiać o śmierci z dziećmi. Dzieciom zrozumieć czym jest śmierć.

Szwedzi są dość dobrzy w pisaniu dla dzieci na tego typu tematy w prosty i zrozumiały sposób. Nie spotkałam się w polskiej literaturze dla dzieci z podejściem do spraw trudnych w sposób tak uniwersalny jak to zrobił Jarosław Mikołajewski. Mam nadzieję, że ta pozycja doczeka się wielu przekładów.

Kiedy kiedyś nie będę siedział na ławce i karmił gołębi, to będzie znaczyło, że popłynąłem z Pangórem na wyspy.

Doskonała i niezwykle wzruszająca.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *